Wat een verschil
Het is weer zover, Kruumel mag weer naar de dierenarts voor de 2e inenting en wormkuur. De transportmand wordt weer op tijd in de kamer gezet, maar deze keer heeft hij er matig belangstelling voor. Als Sieske in de transportmand gaat zitten, begint hij echter te protesteren; schijnbaar beschouwd hij hem toch als zíjn eigendom. Hij jent Sieske net zolang, tot ze er uit komt en triomfantelijk gaat hij er luid spinnend inzitten.
Als ik wil vertrekken en de mand dichtmaak, vindt hij het meteen niet meer leuk en begint te onderzoeken hoe hij eruit kan. Natuurlijk lukt dat niet en hij gaat er maar bij liggen. Onderweg begint hij zich te vervelen en tikt hij me geregeld aan om mijn aandacht te trekken; dat heeft hij bij Snoebel en Sieske afgekeken, die doen dat ook altijd.
Eenmaal bij de dierenarts zijn we al snel aan de beurt. Hé, dokter Mariëlle, die kent hij nog wel. Ja hoor ze mag hem gerust onderzoeken en wegen, spinnend laat hij zich het hele ritueel welgevallen. Dan is het tijd voor de spuit. We zijn op alles voorbereid, gezien de vorige ervaringen. Deze keer verloopt het echt heel anders, Kruumel geeft geen kik. Stomverbaasd zijn we. De worm pil dan maar. ‘Kom maar op met die pil’, lijkt Kruumel te zeggen,‘ik ben nu een stoere vent’ en manmoedig werkt hij de pil zonder moeite naar binnen.
Nog even kroelen met dokter Mariëlle, waarna hij als beloning een lekker snoepje krijgt. ‘Zo lust ik er wel meer’, laat Kruumel weten en natuurlijk krijgt hij er nog een. Nog even met de assistentes flirten levert een vol bakje met brokjes op voor onderweg. Spinnend zegt hij iedereen gedag en even later zijn we onderweg naar huis. Onderweg is hij eerst met zijn brokjes bezig, maar als hij besluit dat hij genoeg heeft gegeten, begint hij zielig te miauwen. Het is de eerste keer dat ik het hoor; normaal kwebbelt hij altijd op zijn eigen manier om me iets duidelijk te maken. Gelukkig zijn we niet ver meer van huis.
Eenmaal binnen zit zijn welkomstcomité al klaar, Sieske, Snoebel en Funs zijn blij dat hij er weer is. De bovenkant gaat open en trots steekt hij zijn kopje uit de mand ontvangt de welkom thuis knuffels. Hij is echter nog niet van plan om uit de mand te komen. Ben je gek, het bakje met brokjes is immers nog niet leeg. Die gunt hij niet aan de anderen; hij heeft ze immers dubbel en dwars verdient.
Pas als alle brokjes op zijn komt hij uit de mand, rekt zich behaaglijk uit, geeft iedereen nog luid spinnend een kopje en valt behaaglijk op zijn lievelingskussen in slaap. Droom maar lekker Kruumelke. Hij weet nog niet dat ik een afspraak heb gemaakt voor castratie. Op 13 november mag ook Kruumel naar de ballenbak. Hij heeft dan nog een dag of tien om hier van zijn vriendjes te genieten voor hij naar zijn gouden mandje gaat. Zelf probeer ik er nog maar niet te veel aan te denken.
